bloesemregen

wie zou ooit jouw tover proeven
in 't diepst van je wezen vertoeven
als hij niet wist van jouw bestaan
niet miste met je om te gaan
omdat je simpelweg niet op zijn pad
verscheen, 'schoon hij oren en ogen had

hoe zou hij dan van jou getuigen
als hij niet wist van jouw bestaan
niet kon missen met je saam te gaan

ik hoor je hart dat ruist in halmen
'k hoor in je borst het lied weergalmen
van onbekende kleuren, smaken, geuren
die steeds je zware adem beuren

glimmers vlecht de zon
in het doorploegde hart
strooit rose munten uit tegenlicht

vanwaar de zon het leven bindt
daar is het dat dit lentekind
een vederbed van blaadjes vindt
en 't hart met schone lei begint

Joan Kuijer